Portal Orzeczeń Sądu Okręgowego w Białymstoku

Formularz UK 2

Sygnatura akt

VIII Ka 751/24

Załącznik dołącza się w każdym przypadku. Podać liczbę załączników:

2

1.CZĘŚĆ WSTĘPNA

0.1.Oznaczenie wyroku sądu pierwszej instancji

wyrok Sądu Rejonowego w Białymstoku z dnia 26 marca 2024 r. w sprawie III K 930/22

0.1.Podmiot wnoszący apelację

☐ oskarżyciel publiczny albo prokurator w sprawie o wydanie wyroku łącznego

☐ oskarżyciel posiłkowy

☐ oskarżyciel prywatny

☒ obrońca

☐ oskarżony albo skazany w sprawie o wydanie wyroku łącznego

☐ inny

0.1.Granice zaskarżenia

0.0.1.Kierunek i zakres zaskarżenia

☒ na korzyść

☐ na niekorzyść

☒ w całości

☐ w części

☐

co do winy

☐

co do kary

☐

co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia

0.0.1.Podniesione zarzuty

Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji

☐

art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu

☐

art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany
w art. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu

☒

art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia

☒

art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia,
jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia

☐

art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka

☐

art. 439 k.p.k.

☐

brak zarzutów

0.1.Wnioski

☒

uchylenie

☒

zmiana

1.Ustalenie faktów w związku z dowodami
przeprowadzonymi przez sąd odwoławczy

0.1.Ustalenie faktów

0.0.1.Fakty uznane za udowodnione

Lp.

Oskarżony

Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi

Dowód

Numer karty

2.1.1.1.

0.0.1.Fakty uznane za nieudowodnione

Lp.

Oskarżony

Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi

Dowód

Numer karty

2.1.2.1.

0.1.Ocena dowodów

0.0.1.Dowody będące podstawą ustalenia faktów

Lp. faktu z pkt 2.1.1

Dowód

Zwięźle o powodach uznania dowodu

0.0.1.Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów
(dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów)

Lp. faktu z pkt 2.1.1 albo 2.1.2

Dowód

Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu

1.STANOWISKO SĄDU ODWOŁAWCZEGO WOBEC ZGŁOSZONYCH ZARZUTÓW i wniosków

Lp.

Zarzut

3.1.

zarzuty nr 1., 2., 3., 4. - obraza przepisów postępowania apelacji adw. A. D., nr 2. apelacji adw. M. R.

☐ zasadny

☐ częściowo zasadny

☒ niezasadny

Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny

Wbrew zarzutom zawartym we wskazanych punktach obu apelacji, Sąd Pierwszej Instancji nie dopuścił się obrazy przepisów postępowania i przeprowadził postępowanie dowodowe w sposób prawidłowy. Podczas procedowania respektował kodeksowe zasady procesowe, w tym zasadę prawdy materialnej, zasadę bezstronności (art. 4 k.p.k.) i swobodnej oceny dowodów (art. 7 k.p.k.). O poszanowaniu art. 7 k.p.k. świadczy to, że dokonał on wnikliwej i obiektywnej analizy zebranego materiału dowodowego. Prawidłowo oceniwszy zebrany materiał dowodowy poczynił właściwe ustalenia faktyczne w kwestii sprawstwa A. M. i K. N. w zakresie przypisanego im czynu - co odzwierciedla uzasadnienie wyroku spełniające wymagania, o jakich mowa w art. 424 § 1 k.p.k. Podkreślenia wymaga to, że tą prawidłową analizą objęte zostały wyjaśnienia oskarżonych, jak również pozostałe dowody przeprowadzone i ujawnione w toku rozprawy głównej, w oparciu o które Sąd skonstruował stan faktyczny (art. 410 k.p.k.). Sąd Rejonowy poświęcił wszystkim oświadczeniom procesowym złożonym w sprawie należytą uwagę. W sposób prawidłowy ocenił ich znaczenie dla wyjaśnienia sprawy i ich wiarygodność. Sąd I Instancji zatem żadną miarą nie potraktował oświadczeń procesowych wybiórczo czy stronniczo. Baczył, aby wyjaśnione zostały wszystkie istotne okoliczności sprawy (art. 366 § 1 k.p.k.).

Sąd Rejonowy w Białymstoku w sposób prawidłowy zgromadził i ocenił materiał dowodowy, następnie w oparciu o powyższe skonstruował stan faktyczny, który w sposób logiczny i zgodny z zasadami uzasadnił, a następnie w sposób zgodny z przepisami k.k. wymierzył podsądnym kary. Generalnie zgadzając się z Sądem I Instancji, w celu uniknięcia powtarzania wywodu co do zasady należy odesłać skarżących do pisemnych motywów rozstrzygnięcia.

Z omawianych zarzutów wynika, że Sąd I Instancji powinien dać wiarę oskarżonym, którzy przesłali K. H. oryginalne 25 monet, co więcej chcieli w/w oddać wpłacone przez niego środki pieniężne, po zwrocie tych monet.

Analiza przedsięwzięcia opracowanego i przeprowadzonego przez oskarżonych w punktu widzenia pokrzywdzonego dowodzi, że w momencie odebrania i rozpakowania 3 przesyłek, w/w stracił jakąkolwiek możliwość dobrowolnego, bez udziału organów ścigania, odzyskania pieniędzy. Sam oskarżyciel posiłkowy nie kryje, co wynika z jego kolejnych zeznań, że kierowała nim chęć wykorzystania okazji która się pojawiła, tańszego zakupu monet, których wartość wydawała się na pierwszy rzut oka większa niż żądana zapłata. Prześledzenie przestępczego procederu doprowadza do jednoznacznego wniosku, że K. H. został oszukany. Z wyjaśnień oskarżonych wynika, że pierwszym elementem działania było umieszczenie oferty na aukcji w (...). W momencie kiedy pokrzywdzony wyraził chęć zakupu monety i dokonał zapłaty, aukcja została przez oferenta anulowana. Następnie A. M. (oferujący monetę) skontaktował się telefonicznie z pokrzywdzonym i zaoferował mu nie tylko nabycie oferowanej na (...) monety, ale również kolejnych po okazyjnych cenach (około 20% niższych niż przez portal aukcyjny; moneta wystawiona za 1000,- zł - poza aukcją za 800,- zł, zaś kolejna zamiast 6900,- zł - 5700,- zł). Oskarżony przesłał w/w zdjęcia monet. Dalszymi sprawami związanymi z wybranymi monetami, negocjacjami co do ich ceny, zapłatą oraz przesyłką miała zajmować się oskarżona. Do przesyłek były dodawane monety gratis. Pierwsza przesyłka zawierała 3 monety i misę z osadzonym talarem. Za przesyłkę oskarżyciel wpłacił 10000,- zł na konto – jak wskazał oskarżony - A. M. ((...)). Kolejne dwie przesyłki zawierały 7 monet (32000,- zł w dniu (...).) oraz 14 monet (20000,- zł w dniu (...)). Dwa ostatnie przelewy bankowe trafiły na konto oskarżonej. W momencie kiedy pokrzywdzony zorientował się, że został oszukany (odnalezienie identycznej monety na aukcji i powzięcie podejrzenia, że skoro każda wybita moneta różni się szczegółami, a identyczne mogą być tylko odlewy monet, to zostały zakupione kopie monet, następnie sprawdzeniu w punkcie kolekcjonerskim M. M. (1), że monety nie są oryginalne) próbował odzyskać przelane środki pieniężne. Oskarżony oferował mu wymianę monet na inne z gradingiem na co nie zgadzał się. Oskarżeni wielokrotnie zapewniali w/w, że wszystkie monety są autentyczne, a po przesłaniu im monet i stwierdzeniu, że są to te same monety co przesłane przez oskarżoną - zwrócą mu pieniądze. W tym momencie pokrzywdzony zrozumiał, że nie ma szans na odzyskanie pieniędzy. Przed okazaniem zabezpieczonych monet na rozprawie w dniu (...)oskarżony oświadczył, że jest 100% pewny, że monety zabezpieczone w sprawie nie są monetami które sprzedał pokrzywdzonemu. Po okazaniu w/w monet bez szczegółowych badań i jakichkolwiek wątpliwości, po krótkim czasie, w/w potwierdził, że monety są bardzo podobne, ale "to nie te", "to wszystko są falsyfikaty". "Nie mają głębi tła, jakie miały jego monety", "widać to po dźwięku, strukturze, po patynowaniu". Jego były w pudełkach, wysłane "w gradingach". I taką samą opinię oskarżyciel posiłkowy usłyszałby, przesyłając bądź zawożąc monety oskarżonym. Gra na zwłokę i pojawiające się nowe obietnice korzystnego zakończenia dla oszukanego sprawy jest typową strategią w przestępczym procederze, ponieważ w miarę upływu czasu maleją szansę na udowodnienie tego co się stało.

Zadziwia szybkość oceny braku autentyczności wszystkich 22 monet na koniec rozprawy, trwającej 2 h podczas której Sąd przesłuchał oskarżonych, zarządził przerwę na sprowadzenie dowodów na salę rozpraw i po przerwie okazał dowody oskarżonemu. Biegły sądowy E. O. na sporządzenie opinii potrzebował 56,5 h (...). Z opinii wynika ponadto, że monety, za które oskarżyciel zapłacił 62000,- zł, na aukcjach przyjmując oferowanie oryginalnych monet - osiągnęłyby cenę 90000,- - 130000,- złotych (...). O tym, że okazyjna cena, chęć szybkiego zysku, była determinantą do szybkich i nieprzemyślanych działań przez pokrzywdzonego świadczy potwierdzenie o wiele wyższej ceny oryginalnych monet takich jak te za które zapłacił pokrzywdzony przez oskarżonego. Sam pokrzywdzony zrozumiał i przyznał na rozprawie że "chciwość nie popłaca".

Sposób złożenia propozycji pokrzywdzonemu poprzez wycofanie oferty z (...) po dokonaniu zakupu przez pokrzywdzonego, uzyskanie jego danych, nawiązanie z nim kontaktu prywatnie powinno wzbudzić w pokrzywdzonemu wzmożoną czujność. Podobnie jak kolejne działania w celu zdobycia zaufania w/w (korzystanie z pomocy lekarskiej u znajomego pokrzywdzonego), sprzedawanie monet w niższych cenach niż na (...), "dorzucanie gratisów" (monet, książek).

O zaangażowaniu K. N. w przestępczy proceder świadczą prowadzone z oskarżycielem rozmowy i negocjacje na temat monet, udostępnienie swojego konta na przelewy tytułem zapłaty za monety.

W powyższy ciąg zdarzeń wpisuje się pomyłka oskarżonego, który na początku wskazał oskarżycielowi swój numer rachunku, na który w/w przelał 10.000,- zł. Następne przelewy w kwocie łącznej 52000,- były dokonywane na rachunek współoskarżonej. Analiza wyciągów z powyższych dwóch rachunków wskazuje, że oba konta należały do K. N. ((...) - (...) (...)). Wpływy z pierwszego rachunku były związane z (...) i wpływające środki były rozliczane przez K. N., poprzez dokonywanie przelewów na drugie konto założone w (...) ewentualnie na rzecz M. D. - bliskiej znajomej oskarżonego prowadzącej jego sklep, wydającej monety będące przedmiotem transakcji oskarżonych (...). Na to konto w (...) przelewy wskazujące na środki pochodzące z (...) dokonywał A. M. i dla w/w były wypłacane środki przez oskarżoną za pośrednictwem M. D.. Drugie konto - wskazane przez A. M. pokrzywdzonemu jako właściwe wpływające środki były rozliczane z nim poprzez wypłaty oskarżonej dokonywane w bankomacie.

Oskarżona mija się z prawdę tłumacząc powyższe operacje chęcią pomocy A. M. (...). Dwa konta należały do niej, każde służyło innym celom, nie było najmniejszych problemów z przelewem środków na konto oskarżonego, a dodatkowe czynności związane z przelewami pomiędzy kontami oskarżonej, dokonywanie wypłat przez oskarżoną w bankomatach i przekazywaniu kwot oskarżonemu służyło ukryciu przestępczego charakteru działań. Przecież takie działania były czaso- i pracochłonne z punktu widzenia oskarżonej, obarczone większym ryzykiem utraty środków - fizycznie wypłaconych z bankomatu, niż przekazanych przelewem. Natomiast w takim wypadku jak zaistniałym w sprawie, można było zamaskować właściwego odbiorcę pieniędzy i sposób podziału środków pomiędzy współdziałającymi. Dodatkowo powyższy sposób obrotu środkami pieniężnymi w sposób oczywisty przemawia za tym, że oskarżona była nie tylko doskonale zorientowana co, w jakim asortymencie i za jakie kwoty jest sprzedawane pokrzywdzonemu ale również o zdarzeniach i środkach wpływających z (...). Dlatego oskarżony A. M., chcąc ją chronić, podkreśla że K. N. nie miała nic wspólnego z (...).

Kolejny wątek w wyjaśnieniach A. M. czyni je niewiarygodnymi i wskazuje na popełnienie wspólnie z oskarżoną przypisanego im czynu. Mianowicie w/w kilkakrotnie, obszernie wyjaśnia, że oferowane i sprzedawane przez niego monety były kupowane na światowych aukcjach, były sprawdzone przez muzealników, kustoszów, certyfikowane przez specjalistyczne firmy, rzeczoznawców klasy światowej. "Wszystkie były zabezpieczone w specjalnych slabach na które posiada dokumentację". "Wszystkie te monety były w gradingach", a takie opakowanie można otworzyć tylko młotkiem albo piłą mechaniczną. "Wszystkie monety były tak zapakowane". Powyższe oświadczenia potwierdza oskarżona. Przede wszystkim w sprawie nie została zabezpieczone żadne dowody na poparcie twierdzeń oskarżonych odnośnie certyfikowania wszystkich sprzedanych pokrzywdzonemu monet i posiadania przez oferenta dokumentacji wystawionej przez światowej klasy podmioty. Jest pewne, że w interesie oskarżonych było złożenie takiej dokumentacji już na etapie postępowania przygotowawczego. Co więcej tylko dwie monety znajdowały się w kapslach slabach na monety, z gradingiem. Monety te zostały zwrócone pokrzywdzonemu (...). Tak zeznaje pokrzywdzony i jest to zgodne z rzeczywistością. Uwadze oskarżonych uszedł fakt, że prowadzili korespondencję mailową z pokrzywdzonym w której zamieszczali zdjęcia oferowanych monet (...). Przy czym Sąd Odwoławczy stwierdził, że w korespondencji tej wyjątkowo oszczędnie korespondujący z pokrzywdzonym używał słów. Niesposób się doszukać cen za poszczególne monety. Te kwestie były ustalane telefonicznie. W zabezpieczonej korespondencji znajdują się zdjęcia monet nabytych przez pokrzywdzonego. Prócz dwóch (...) w kapslach z gradingami takimi jak na zabezpieczonych monetach, żadna z zakupionych przez pokrzywdzonego monet nie znajduje się w kapslu slabie, nie ma oznaczenia związanego z gradingiem. Na żadnym etapie postępowania oskarżeni nie kwestionowali, że pokrzywdzony otrzymał inne monety niż proponowane na zdjęciach w mailach. Nie wnosili również o zbadanie, że monety oferowane na zdjęciach to inne monety od tych zabezpieczonych w sprawie. Dodatkowo świadek oskarżenia A. (...) stanowczo potwierdza, że w 2019 r. w czasie kiedy oskarżony był po operacji ręki i nie mógł kierować samochodem, trzykrotnie odbierał ze sklepu prowadzonego przez bliską oskarżonemu M. D. od sprzedawczyni o imieniu M. monety. Wszystkie były zapakowane w kwadratowe bądź prostokątne plastikowe pudełka. Świadek podkreśla, że oskarżony prosił go "by nie porysował tych monet" (...). W ocenie Sądu świadek kłamie co do faktu sposobu opakowania monet. Ponieważ w/w nie zna się na monetach wplatając w opis dotyczący sposobu pozyskania i transportu monet uwagi o możliwości zarysowania monet - cytuje w rzeczywistości oskarżonego. Gdyby świadek znał się choć trochę na kolekcjonowaniu monet, pominąłby milczeniem prośbę oskarżonego o uważne ich transportowanie i uniknięcie zarysowania, ponieważ wiedziałby, że nie ma możliwości jakiegokolwiek uszkodzenia monet w plastikowych kapslach slabach, a tylko przewożąc je luzem, trzeba uważać, bo tylko wtedy mogą ulec zarysowaniu. Tym samym również i ten świadek podważa w istotnym zakresie wyjaśnienia współpodejrzanych.

Wniosek

zmiana zaskarżonego wyroku i uniewinnienie oskarżonych od zarzucanych im czynów ewentualnie uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji

☐ zasadny

☐ częściowo zasadny

☒ niezasadny

Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny.

W związku z niepodzieleniem przez Sąd Odwoławczy argumentacji apelujących przedstawionej na poparcie postawionych zarzutów, wyrażone wyżej wnioski należało uznać za niezasadne. Sąd Okręgowy rozpoznając wyszczególnione zarzuty nie stwierdził obrazy przepisów nakazujących ingerencję w treść zaskarżonego orzeczenia Sądu z urzędu.

3.2.

zarzuty nr 5., 6. - obraza przepisów postępowania apelacji adw. A. D.

☐ zasadny

☐ częściowo zasadny

☒ niezasadny

Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny

Sąd Odwoławczy ponownie nie podzielił zarzutów wskazujących na niewłaściwość miejscową Sądu Rejonowego w Białymstoku do rozpoznania przedmiotowej sprawy. Ponownie należy podkreślić, że właściwość ta została rozstrzygnięta prawomocnymi postanowieniami Sądu Okręgowego w Białymstoku z dnia 14 października 2020 r. sygn. akt VIII Ko 135/20 (...)), mocą którego na podstawie art. 36 k.p.k. nie uwzględniono wniosku Sądu Rejonowego w Białymstoku o przekazanie sprawy innemu sądowi równorzędnemu (...), Sądu Okręgowego w Katowicach z dnia 16 grudnia 2020 r. sygn. akt XXIII Ko 130/20 (...) mocą którego rozstrzygnięto spór kompetencyjny pomiędzy Sądem Rejonowym w Tychach, a Sądem Rejonowym w Białymstoku w ten sposób, że przekazano sprawę do merytorycznego rozpoznania Sądowi Rejonowemu w Białymstoku jako właściwie miejscowemu, Sądu Okręgowego w Białymstoku z dnia 17 lutego 2021 r. sygn. akt VIII Ko 27/21 (...) mocą którego na podstawie art. 36 k.p.k. a contrario nie uwzględniono wniosku Sądu Rejonowego w Białymstoku o przekazanie sprawy innemu sądowi równorzędnemu (...). Sąd II Instancji w niniejszym składzie popiera w pełni argumentację dotycząca właściwości miejscowej niniejszej sprawy, jaką wskazano w uzasadnieniach powyższych orzeczeń, uznając za zbędą jej ponownego przytaczania uznaje za zasadne odesłanie skarżącego do argumentacji zawartej we wskazanych orzeczeniach. Jednocześnie ponownie odnosząc się do zarzutu dotyczącego nieuwzględnienia wniosku o zwrot sprawy prokuratorowi w trybie art. 344 a k.p.k., zasadnym jest wskazanie, że przedmiotem procesu nie jest opis czynu i jego kwalifikacja prawna zawarta w akcie oskarżenia, lecz czyn przestępny rozumiany jako historyczne zdarzenie faktyczne. Dlatego też Sąd nie jest związany ani opisem czynu, ani też kwalifikacją prawną czynu dokonaną przez oskarżyciela. Niewątpliwie postępowanie zostało wszczęte w B. na co wskazał Sąd Okręgowy w Katowicach - art. 31 § 3 k.p.k. (...). Dodatkowo zarzut dotyczy przestępstwa oszustwa dokonanego za pośrednictwem internetu, a w takim przypadku miejscem popełnienia jest ostatnia czynność oznaczająca wyczerpanie wszystkich znamion tego przestępstwa. Fałszywy obraz rzeczywistości był rysowany sukcesywnie przez sprawców poprzez wprowadzanie różnych treści i ich przedstawianie pokrzywdzonemu, za pośrednictwem sieci internetowej i telefonicznej z terenu T., G., B.. Jednak ostatnim aktem wypełniającym treścią art. 286 § 1 k.k. była zapłata za monety dokonana przez K. H. z B.. Tym samym za rozpoznaniem sprawy przez Sąd właściwy sprawy przemawia art. 31 § 1 k.p.k.

Końcowo przypomnieć należy, że zgodnie z art. 438 pkt 2 k.p.k. tylko skutkowa, mająca wpływ na treść orzeczenia obraza przepisów postępowania może mieć znaczenie na etapie odwoławczym. Skarżący nie uzasadnił jaki związek z treścią wyroku Sądu Rejonowego miało rozpoznanie sprawy przez, jego zdaniem, niewłaściwy miejscowo sąd, czy też jak wpłynęło na wyrok niezwrócenie sprawy oskarżycielowi w oparciu o art. 344 a § 1 k.p.k.

Wniosek

zmiana zaskarżonego wyroku i uniewinnienie oskarżonych od zarzucanych im czynów ewentualnie uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji

☐ zasadny

☐ częściowo zasadny

☒ niezasadny

Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny.

W związku z niepodzieleniem przez Sąd Odwoławczy podniesionych zarzutów, wnioski obrońcy oskarżonych należało uznać za niezasadne. Sąd Okręgowy nie stwierdził również obrazy przepisów nakazujących uchylenie orzeczenia z powodu bezwzględnych podstaw odwoławczych.

3.3.

zarzuty nr 7. - obraza przepisów postępowania apelacji adw. A. D., nr 3. apelacji adw. M. R.

☒ zasadny

☐ częściowo zasadny

☐ niezasadny

Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny

Sąd Rejonowy w Białymstoku w dniu 27 kwietnia 2021 r. w sprawie III K 2330/20 uznał oskarżoną K. N. za winną popełnienia zarzuconego jej czynu i za to na podstawie art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 12 § 1 k.k. wymierzył jej karę 8 miesięcy pozbawienia wolności. Na podstawie art. 69 § 1, § 2 k.k., art. 70 § 1 k.k., art. 72 § 1 pkt 1 k.k. wykonanie orzeczonej kary pozbawienia wolności warunkowo zawiesił na okres próby wynoszący 2 lata i zobowiązał w/w do informowania kuratora o przebiegu okresu próby. Wyrok został zaskarżony jedynie na korzyść w/w. W związku z tym, przy ponownym rozpoznaniu sprawy, zostały Sądowi zakreślone górne granice możliwej do orzeczenia kary, która nie mogła być surowsza (art. 443 k.p.k.). Orzekając względem oskarżonej karę 1 roku pozbawienia wolności z dobrodziejstwem warunkowego zawieszenia jej wykonania na okres próby 2 lat Sąd Rejonowy złamał obowiązującą zasadę reformationis in peius.

Wniosek

zmiana zaskarżonego wyroku i uniewinnienie oskarżonych od zarzucanych im czynów ewentualnie uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji

☐ zasadny

☐ częściowo zasadny

☒ niezasadny

Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny.

Uchybienie Sądu Rejonowego, biorąc pod uwagę wnioski apelacyjne z jednej strony i uznanie winy oskarżonej K. N. z drugiej strony, skutkowało jedynie zmianą orzeczonej wobec w/w kary pozbawienia wolności do 8 miesięcy.

3.4.

zarzuty nr 1., 2. - błąd w ustaleniach faktycznych apelacji adw. A. D., nr 1. apelacji adw. M. R.

☐ zasadny

☒ częściowo zasadny

☐ niezasadny

Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny

Przyczyna odwoławcza w postaci błędu w ustaleniach faktycznych (error facti) przyjętych za podstawę orzeczenia, odnosi się do błędu, który wynika bądź to z niepełności postępowania dowodowego (tzw. błąd "braku"), bądź też z przekroczenia granic swobodnej oceny dowodów (błąd "dowolności"). Może on więc być wynikiem nieznajomości określonych dowodów lub nieprzestrzegania dyrektyw obowiązujących przy ocenie dowodów (art. 7 k.p.k.), np. błąd logiczny w rozumowaniu, zlekceważenie niektórych dowodów, danie wiary dowodom nieprzekonującym, bezpodstawne pominięcie określonych twierdzeń dowodowych, oparcie się na faktach w istocie nieudowodnionych itd. W orzecznictwie sądów powszechnych dominuje pogląd, że zarzut ten jest słuszny tylko wówczas: gdy zasadność ocen i wniosków, wyprowadzonych przez sąd orzekający z okoliczności ujawnionych w toku przewodu sądowego, nie odpowiada prawidłowości logicznego rozumowania, nie może on natomiast sprowadzać się do samej polemiki z ustaleniami sądu (vide : wyrok Sądu Najwyższego z 24 marca 1975 r., II KR 355/74, OSNPG 9/1995, poz. 84).

Z treści apelacji wynika, że naruszenie przepisów postępowania w zakresie oceny dowodów, doprowadziło do dokonania błędnych ustaleń faktycznych w postaci przypisania oskarżonym przestępstwa. W ocenie Sądu wskazane zarzuty są bezzasadne.

Sąd Odwoławczy powołuje się na argumenty powołane w punkcie 3.1. uzasadnienia omawiające stosunek psychiczny sprawców do przypisanego im czynu, ich współdziałanie w przestępczym procederze. Pamiętać należy, że sprawa niniejsza jest sprawą opartą na poszlakach. Oskarżeni prowadzili proceder bardzo dobrze zaplanowany, w którym finalnie w momencie pojawienia się sprawy w organach ścigania próbowali całą winę za zdarzenie przerzucić na pokrzywdzonego. Jak wskazano w punkcie 3.1. uzasadnienia w/w działali od początku wspólnie i w porozumieniu, odgrywając przed oskarżycielem wcześniej zaplanowane role. Istotą współsprawstwa jest wspólne wykonanie czynu zabronionego przez kilku uczestników przestępczego porozumienia w wyniku objęcia świadomością realizacji całości określonego czynu zabronionego. Tym samym działania poszczególnych współsprawców muszą mieć istotny i dopełniający się charakter. Muszą zmierzać do wspólnej realizacji znamion konkretnego czynu zgodnie z przyjętym podziałem ról, przy czym podział tych ról oparty na porozumieniu może nastąpić także w sposób dorozumiany. Dla przyjęcia współsprawstwa ważne jest, aby każdy ze wspólników utożsamiał się z działaniami drugiej osoby traktując takie zachowanie jako swoje - nawet wówczas, gdy osobiście nie wykonywał żadnych czynności czasownikowych przestępstwa. O wspólnym działaniu w takich warunkach stanowi brak stanowczego sprzeciwu przeciw przestępczym działaniom, a co za tym idzie aprobata takiego zachowania popełnionego na wspólny rachunek (tak Sąd Apelacyjny w Katowicach w wyroku z dnia 19 czerwca 2008 r; II AKa 147/08).

Z dowodów zgromadzonych w sprawie w tym po części z wyjaśnień oskarżonych wynika, że A. M. pilnował by K. N. nie miała nic wspólnego z aukcjami odbywającymi się na (...). On wystawiał monety i zdobył dane kontaktowe pokrzywdzonego. Zdobywał jego zaufanie. Następnie po wyrażeniu chęci przez pokrzywdzonego zachęconego wyjątkowymi okazjami wyrażającymi się atrakcyjnymi cenami monet i gratisami, pod jakimkolwiek pretekstem (chora ręka, pobyt za granicą, praca zawodowa) kierował do K. N., która zajmowała się pokrzywdzonym. Pobierała od niego należność za monety, odbierała monety od kuriera - A. (...) (który pobierał je ze sklepu prowadzonego przez osobę bliską oskarżonemu - M. D.). Oba konta na które były wpłacane środki finansowe i rozliczane transakcje, wbrew twierdzeniom oskarżonych, figurowały na oskarżoną. To ona przyjmowała środki na konto "oficjalne" z (...), z konta (...), z (...) wpłaty od A. M., wysyłała pieniądze "dla A." na konto M. D. (...), zajmowała się pobieraniem, rozliczaniem, wypłacaniem środków w sposób umożliwiający anonimowe ich rozdysponowanie (wypłaty z bankomatu) z drugiego konta prowadzonego w (...) (konto które miało był wskazane pokrzywdzonemu jako właściwe na dokonywanie wszystkich wpłat, na które wpływały jego wpłaty poczynając od drugiej). Utrzymywała kontakt z pokrzywdzonym w sprawie monet, jak również "załatwiała reklamacje" w kierunku ustalonym i w ścisłej współpracy z A. M..

Nieprzypadkowo wyjaśnienia oskarżonych pokrywają się ze sobą. Przykładem jest istotny element jeśli chodzi o rozstrzygnięcie sprawy - wysyłanie monet w kapslach slabach, z gradingiem. Jak wskazano zeznania pokrzywdzonego w tym przedmiocie odpowiadają prawdzie (tylko 2 monety w kapslach, z gradingiem), ponieważ powyższe znajduje potwierdzenie m.in. w zabezpieczonych mailach ze zdjęciami monet i pośrednio z zeznań świadka oskarżonych A. (...). Powyższe w sposób dobitny świadczy o przestępczym porozumieniu między oskarżonymi, ich ścisłą współpracą i uzupełnianiu się w działaniach z pokrzywdzonym.

Zasadnym w części okazał się zarzut adw. M. R. wskazującego na błędne ustalenie Sądu, że po stronie pokrzywdzonego powstała szkoda w wysokości 62.000,- złotych. W sprawie zabezpieczono 25 monet zakupionych przez oskarżyciela posiłkowego w trzech transzach u oskarżonych za kwotę łączną 62.000,- zł (...). W dniu 26 czerwca 2020 r. wydano pokrzywdzonemu 3 monety, których autentyczność potwierdzono (...). W punkcie IV. części dyspozytywnej wyroku Sąd nakazał zwrot 22 kopii monet pokrzywdzonemu. Przy ocenach szacunkowych dotyczących wartości monet Sąd Odwoławczy kierował się przybliżonymi wartościami podobnych monet na portalach aukcyjnych, uśredniając ceny oraz wartościami wynikającymi z korespondencji mailowej pomiędzy pokrzywdzonym a oskarżonymi. Jeśli chodzi o 1 transzę - zakup 3 pozycji, jedna moneta gratis, za 10.000,- zł. I tak z korespondencji mailowej (...) wynika, że talar (...) był wystawiony przez oskarżonych za kwotę 6900,- zł. Jedna moneta została dorzucona gratis. Tym samym oryginalny(...) kosztował w przybliżeniu 1550,- zł (10.000,- za całą przesyłkę minus 6900,- zł, dzielone na dwie pozycje - (...) z osadzonym talarem - 1.550,- zł). Z 2 transzy - 7 monet za 12.000,- zł oryginalnym okazał się (...) r. Biorąc pod uwagę aukcję (...) na której cena takiej monety oscyluje od 924,- zł do 400,- zł przyjęto uśrednioną cenę ~ 660,- zł. Z 3 transzy - 14 monet za 20.000,- złotych oryginalnym okazał się (...). Biorąc pod uwagę aukcję (...) i uśredniając cenę otrzymujemy ~ 440,- zł (360,- + 360,- + 420,- + 600,- dzielone na 4 ~ 440,- zł). Pozostałe 22 kopie biorąc pod uwagę wycenę podobnych kopii monet na aukcjach (...) stanowią równowartość 660,- zł (22 x 30,- zł). Tym samym pokrzywdzonemu zwrócono monety i kopie wartości 3.310,- zł (1550,- + 660,- + 440,- + 660,-). Tym samym winna być w/w zwrócona kwota 58.690,- zł tytułem naprawienia szkody.

Wniosek

zmiana zaskarżonego wyroku i uniewinnienie oskarżonych od zarzucanych im czynów ewentualnie uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji

☐ zasadny

☐ częściowo zasadny

☒ niezasadny

Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny.

Uchybienie Sądu Rejonowego, biorąc pod uwagę wnioski apelacyjne z jednej strony i uznanie winy oskarżonych co do popełnienia przypisanego im czynu z drugiej strony, skutkowało jedynie zmianą orzeczonego wobec w/w w punkcie III. części dyspozytywnej wyroku obowiązku naprawienia szkody poprzez obniżenie kwoty 62.000,- zł do kwoty 58.690,- zł.

1.OKOLICZNOŚCI PODLEGAJĄCE UWZGLĘDNIENIU Z URZĘDU

4.1.

Zwięźle o powodach uwzględnienia okoliczności

1.ROZSTRZYGNIĘCIE SĄDU ODWOŁAWCZEGO

0.1.Utrzymanie w mocy wyroku sądu pierwszej instancji

5.1.1.

Przedmiot utrzymania w mocy

całość wyroku za wyjątkiem orzeczonej wobec oskarżonej K. N. kary pozbawienia wolności oraz kwoty pozostającej do naprawnienia szkody przez oskarżonych

Zwięźle o powodach utrzymania w mocy

Sąd Odwoławczy w przeważającej części nie uwzględnił zarzutów podniesionych w apelacjach obrońców oskarżonych, aprobując w tej części ustalenia i oceny Sądu I Instancji leżące u podstaw wydanego orzeczenia.

0.1.Zmiana wyroku sądu pierwszej instancji

5.2.1.

Przedmiot i zakres zmiany

Zmniejszono wymiar kary pozbawienia wolności orzeczonej względem oskarżonej K. N. z 1 roku do 8 miesięcy.

Zwięźle o powodach zmiany

Z uwagi na naruszenie przez Sąd Rejonowy zasady reformationis in peius (art. 443 k.p.k.) przy ponownym orzekaniu w sprawie zaskarżonej uprzednio jedynie na korzyść oskarżonej zaszła konieczność obniżenia wymiaru kary pozbawienia wolności do granic w jakich orzekł Sąd Rejonowy rozstrzygający sprawę oskarżonej po raz pierwszy.

5.2.2.

Przedmiot i zakres zmiany

Zmniejszono solidarny obowiązek naprawienia szkody przez oskarżonych z 62.000,- złotych do 58.690,- złotych.

Zwięźle o powodach zmiany

Po uwzględnieniu wartości monet zwróconych pokrzywdzonemu zaszła konieczność pomniejszenia o ich szacunkową wartość kwoty szkody.

0.1.Uchylenie wyroku sądu pierwszej instancji

0.0.1.Przyczyna, zakres i podstawa prawna uchylenia

5.3.1.1.1.

☐ art. 439 k.p.k.

Zwięźle o powodach uchylenia

5.3.1.2.1.

Konieczność przeprowadzenia na nowo przewodu w całości

☐ art. 437 § 2 k.p.k.

Zwięźle o powodach uchylenia

5.3.1.3.1.

Konieczność umorzenia postępowania

☐ art. 437 § 2 k.p.k.

Zwięźle o powodach uchylenia i umorzenia ze wskazaniem szczególnej podstawy prawnej umorzenia

5.3.1.4.1.

☐ art. 454 § 1 k.p.k.

Zwięźle o powodach uchylenia

0.0.1.Zapatrywania prawne i wskazania co do dalszego postępowania

0.1.Inne rozstrzygnięcia zawarte w wyroku

Punkt rozstrzygnięcia z wyroku

Przytoczyć okoliczności

1.Koszty Procesu

Punkt rozstrzygnięcia z wyroku

Przytoczyć okoliczności

III.

O kosztach procesu orzeczono na podstawie art. 626 § 1 k.p.k. w zw. z art. 627 k.p.k. w zw. z art. 633 k.p.k. w zw. z art. 634 k.p.k. O opłatach za drugą instancję względem skazanych orzeczono na mocy art. 2 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnych (Dz.U.2023.123 t.j.).

Na pozostałe koszty sądowe złożyły się :

- koszt uzyskania informacji o osobie każdego z w/w z Krajowego Rejestru Karnego w kwotach po 20,- zł (art. 618 § 1 pkt 10 k.p.k. w zw. z § 3 ust. 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 18 czerwca 2014 r. w sprawie opłat za wydanie informacji z Krajowego Rejestru Karnego (Dz.U. 2014.861);

- koszt doręczeń wezwań i innych pism – ryczałt – w kwocie 20 zł (art. 618 § 1 pkt 1 k.p.k. w zw. z § 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 18 czerwca 2003 r. w sprawie wysokości i sposobu obliczania wydatków Skarbu Państwa w postępowaniu karnym (Dz.U. 2013.663 j.t.).

1.PODPIS

0.1.Granice zaskarżenia

Kolejny numer załącznika

1

Podmiot wnoszący apelację

obrońca oskarżonych adw. A. D.

Rozstrzygnięcie, brak rozstrzygnięcia albo ustalenie, którego dotyczy apelacja

całość wyroku

0.1.1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia

☒ na korzyść

☐ na niekorzyść

☒ w całości

☐ w części

☐

co do winy

☐

co do kary

☐

co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia

0.1.1.3.2. Podniesione zarzuty

Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji

☐

art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu

☐

art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany
w art. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu

☒

art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia

☒

art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia,
jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia

☐

art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka

☐

art. 439 k.p.k.

☐

brak zarzutów

0.1.1.4. Wnioski

☒

uchylenie

☒

zmiana

0.1.Granice zaskarżenia

Kolejny numer załącznika

2

Podmiot wnoszący apelację

obrońca oskarżonych adw. M. R.

Rozstrzygnięcie, brak rozstrzygnięcia albo ustalenie, którego dotyczy apelacja

całość wyroku

0.1.1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia

☒ na korzyść

☐ na niekorzyść

☒ w całości

☐ w części

☐

co do winy

☐

co do kary

☐

co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia

0.1.1.3.2. Podniesione zarzuty

Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji

☐

art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu

☐

art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany
w art. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu

☒

art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia

☒

art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia,
jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia

☐

art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka

☐

art. 439 k.p.k.

☐

brak zarzutów

0.1.1.4. Wnioski

☒

uchylenie

☒

zmiana